Norsk folkevise Dato: 19.04.2016 Svartype: Med merknad Å SYLVI, SYLVI, MIN EIGEN UNGE ~ norsk folkevise ~ Å Sylvi, Sylvi, min eigen unge, kvi la du på meg den sorg so tunge? Eg tenkte aldri, du brydd' deg um, å narra ein, som du såg va' ung. Og mang ei tår' på mitt kinn hev runne; eg tenkte vitet det hadde sprunge; og det hev tippa so mang ei tår', som der er dagar i tusind år. Og mang ein gong hev eg sete sukka, og mang ein gong hev eg tåror turka, og mang ein gong hev eg tenkt med meg: Jorda er rik! Lat ho sleppa deg! Eg gløymer ikkje desembergongen eg sat i stova; eg høyrde songen. So såg eg Sylvi på Dagsrevyen. Og sola kvarv bakom svarte skyen. Du tenkjer vel at det vil'kje vara, at det er burte om to, tri dagar; du tenkjer vel at eg hev han gløymt. Men denne urett vert aldri gløymt. Nei, denne urett vert aldri gløymt. Ola Bog Arbeids- og inkluderingsdepartementet Til høringen Til toppen <div class="page-survey" data-page-survey="133" data-page-survey-api="/api/survey/SubmitPageSurveyAnswer" data-text-hidden-title="Tilbakemeldingsskjema" data-text-question="Fant du det du lette etter?"
